UZALEŻNIENIA

W CHAOSIE, ZAMĘCIE ŻYCIA, W POŚPIECHU… SZUKAMY ODSKOCZNI, ZAPOMNIENIA, POCIESZENIA,
LEKARSTWA NA BÓL…ZNIECZULENIA…

Zwykle zaczyna się niewinnie. Ot tak, z ciekawości. Młody powie „dla szpanu”… Później następuje odkrycie; fajnie jest, „luz blues”. Zapamiętujesz ten stan. Najpierw odskocznia a potem trampolina bo trzeba więcej by móc się wybić i poszybować… Mógłbym Ci napisać jak działa alkohol, narkotyk. Co się z Tobą dzieje kiedy zaczynasz „gustować” w innego typu „znieczulaczach”. Mógłbym napisać bardzo dużo na temat tego dlaczego się złościsz i czemu wybierasz przemoc by „załatwić sprawę”. Mógłbym napisać rozprawę na temat Twoich ucieczek w nawyki – kompulsje i dlaczego nie możesz się od nich uwolnić. Ale po co? TY TO WIESZ. Nie jesteś głupi. Masz dostęp do wiedzy na ten temat. Jeżeli to teraz czytasz, to znaczy, ŻE WIESZ. Że „czujesz pismo nosem”. Że przeholowałeś. Straciłeś kontrolę. Potrzebujesz pomocy? Ile razy próbowałeś sam sobie pomóc? I co? Ile czasu i energii (nie wspomnę o zdrowiu) straciłeś próbując sam dać sobie z tym radę? Pocieszę Cię – nie Tobie jednemu nie udało się tego dokonać.  Powiesz: „słaba pociecha”. Ale być może choć trochę poprawi to Twoje samopoczucie, a przede wszystkim uświadomi, że POTRZEBUJESZ POMOCY!!! Że sprawy zaszły za daleko i musisz coś z tym zrobić. Dlatego nie będę Ci pisał jak działa alkohol, narkotyk… 

Uzależnienie od alkoholu to choroba postępująca, nieuleczalna, prowadząca do śmierci. Jedyną szansą jest terapia alkoholowa – leczenie, które pozwala zatrzymać chorobę w każdej fazie jej rozwoju. U osoby uzależnionej myśli, uczucia i zachowania są w pełni zależne od wypicia alkoholu. Objawami choroby alkoholowej są m.in. głód, picie do utraty świadomości, efekt „mocnej głowy”, koncentracja życia wokół picia. Uzależnienie obejmuje nie tylko ciało, lecz także umysł, duszę i uczucia. Choroba wpływa na wszystkie obszary życia człowieka. Prowadzi do rozpadu rodziny, życia zawodowego i osłabienie kontaktów z ludźmi. Podczas leczenia alkoholizmu w naszym Stowarzyszeniu skupiamy się na wspieraniu osoby uzależnionej w nauce funkcjonowania w każdej życiowej sytuacji, bez sięgania po kieliszek. Doświadczenie wskazuje, że najlepsze rezultaty przynoszą prowadzone razem edukacja i terapia indywidualna z psychoterapią grupową. Niestety uzależnienia od alkoholu nie da się wyleczyć farmakologicznie. Dlatego za podstawową formę leczenia należy uznać psychoterapię. Sam proces terapeutyczny bazuje na wielu różnorodnych działaniach, które powinny doprowadzić do trwałej zmiany w postępowaniu. Zmiany te powinny dotyczyć postaw, przekonań, wreszcie zachowań i przyzwyczajeń. Bardzo ważne jest dostosowanie indywidualnego programu psychoterapii uzależnienia, odrębnego dla każdego uczestnika terapii. Powodzenie leczenia odwykowego zależy w dużej mierze od motywacji chorego, współdziałania jego rodziny, jak też od poziomu wyszkolenia i doświadczenia terapeuty.

Jest chorobą, której nie można wyleczyć, można natomiast powstrzymać jej rozwój, zahamować objawy… Jeżeli proces chorobowy nie zostanie zatrzymany, narkomania prowadzi do przedwczesnej śmierci z powodu wyniszczenia organizmu. Większość biorących osób, choruje na różne schorzenia somatyczne, często rozwijające się w sposób skryty i bezobjawowy. U niektórych osób, dochodzi do organicznych uszkodzeń mózgu. Uzależnienie znacznie upośledza zdrowie psychiczne człowieka. Zmiany te dotyczą uczuć, intelektu, osobowości… Narkoman w miarę wchodzenia w uzależnienie, zatraca zdolność do wywoływania zmian czy kontroli własnych uczuć, traci umiejętność realnej oceny zarówno otaczającego go świata, jak i własnych możliwości, oraz traci poczucie własnej tożsamości- następuję rozbicie osobowości, brak wewnętrznej stabilności i równowagi psychicznej. Wszystko to powoduje, ze czynni narkomani
(w większości) nie są zdolni do „normalnego” funkcjonowania w rodzinie czy społeczeństwie. 
Dopalaczami nazywamy różne grupy substancji lub ich mieszanek o rzekomym lub faktycznym działaniu psychoaktywnym, które nie znajdują się na liście substancji kontrolowanych. Większość, są to substancje działające jak narkotyk- syntetycznie, halucynogennie, euforyzująco czy energetyzująco. Dlaczego człowiek sięga po narkotyki? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Jedni chcą eksperymentować, drudzy ulegają presji ze strony otoczenia, jeszcze inni są po prostu ciekawi. Pamiętajmy jednak, że o fakcie, czy uzależnienie się rozwinie decydują zarówno cechy psychofizyczne człowieka, jak i właściwości danej substancji. Na to, czy dana osoba w ogóle sięgnie po narkotyki wpływa wiele czynników psychologicznych, biologicznych i społecznych.
Nie od dziś wiadomo, że w rozwoju narkomanii olbrzymi wpływ mają grupy rówieśnicze. Młody człowiek o zaniżonej samoocenie i braku wiary w siebie, któremu doskwiera brak perspektyw, łatwiej ulega wpływom środowiska. Po drugiej stronie medalu znajduje się rodzina. Zaburzone relacje, brak wsparcia i zrozumienia u rodziców, ale też nieprawidłowe wzorce z ich strony mogą wzbudzać w młodych ludziach tzw. reakcje ucieczkowe. Narkotyki są jednym ze sposobów na oderwanie się od rzeczywistości i zapomnienie o problemach.

Uzależnienie od hazardu to uzależnienie behawioralne – pacjent powtarza określoną czynność, np. obstawia wyniki wydarzeń sportowych. Hazard, inaczej zatem niż narkomania czy alkoholizm nie wymaga wywołania uczucia przyjemności lub ulgi zażycia określonej substancji. To powoduje, że niekiedy bywa lekceważony. Tymczasem uzależnienie od hazardu ma destrukcyjny wpływ na życie osoby uzależnionej i osób z jej otoczenia – pojawić mogą się problemy w różnych sferach, w tym zwłaszcza ekonomicznej, zawodowej i rodzinnej.
W samej grze nie ma zresztą niczego zdrożnego czy niemoralnego, a jednak prowadzi do destrukcji i krzywd… Rzadko komu przynosi fortunę, dla wielu stał się poważnym problemem. Uzależnienie od hazardu jest chorobą postępującą i chroniczną, która nigdy nie będzie wyleczona, ale może być zatrzymana. Ona jak i jej dalsze skutki czy konsekwencje, często dotykają całą rodzinę hazardzisty. Jakiekolwiek uprawianie hazardu: puszczanie toto-lotka, zakładanie się, wrzucanie przysłowiowej piątki, granie w imieniu innych czy własnym, na pieniądze lub nie, bez znaczenia, w małym czy dużym zakresie, w sytuacji, gdy wynik jest niepewny lub zależny od szczęścia- to hazard… niby nic, od tak dla zabawy, dla poprawy humoru, dla towarzystwa a może się uda… tak niewinnie a może prowadzić do uzależnienia. Nałogowi gracze czy hazardziści w swojej psychice budują mechanizmy obronne, które zniekształcają im obraz otaczającej ich rzeczywistości a związane jest to z coraz większymi konsekwencjami ich gry… Ciągłe okłamywanie bliskich celem zdobywania pieniędzy na grę.., zaciągane kredyty w bankach, pożyczki…, przemoc fizyczna i psychiczna nad bliskimi, szybka jazda samochodem… jak i nieustanne kombinowanie czy szukanie irracjonalnych rozwiązań w poszczególnych sferach funkcjonowania hazardzisty, są tylko składowymi w postępującej chorobie, która w konsekwencji trwania może być tragiczna w skutkach nie tylko dla samego hazardzisty ale również dla jego bliskich. Podstawową formą leczenia jest psychoterapia uzależnienia, a sam proces terapeutyczny to ciężka praca zawierająca w sobie wiele różnorodnych działań, których efektem powinny być głębokie i możliwie trwałe zmiany. Zmiany te powinny dotyczyć postaw, przekonań, zachowań, przyzwyczajeń, relacji z innymi, a także sposobów przeżywania, odczuwania, myślenia itp. Prawidłowo prowadzona terapia powinna przebiegać zgodnie z – przygotowanym przez terapeutę a uzgodnionym z pacjentem oraz na bieżąco aktualizowanym i monitorowanym – indywidualnym programem psychoterapii uzależnienia.Skuteczność leczenia zależy między innymi od motywacji, współdziałania rodziny i środowiska.